شانزدهم*****

ای کاش، افسانه‌ی غریبی‌ست که در انتهای داستانک “نمی‌دانم کی هستم” نغمه می‌سراید و می‌خواهد که جلوه‌گرِ دنیایی باشد که شک نکن اگر می‌بود، باز هم حفره‌ای عظیم از دلسردی در آن، بهت‌زده‌مان می‌کرد

پنجم دی هزار‌و‌سیصد‌و‌هشتاد‌و‌هفت