دوازدهم***

بالاخره بعد از دو سال، کتاب تخیلی‌اش که در آن بشر بر مرگ فائق می‌آمد را تمام کرد. صفحه آخر کتاب نوشت: خوشبختانه مرگ هنوز زنده است

پنجم مهرماه هزار‌و‌سیصد‌و‌هشتاد‌و‌هفت

یازدهم*****

وقتی به انتهایِ امتدادِ دستِ دراز شده‌ی استادش که بیرون کلاس را نشان میداد، رسید، ایستاد و گفت: نپذیرفتن خدا نیازی به توانایی انکارش ندارد

بیست و دوم شهریور هزار‌و‌سیصد‌و‌هشتاد‌و‌هفت

دهم***

وقتی معذرت خواهی‌اش مقبول معشوق، واقع نشد اخلاقش تغییر کرد. همیشه فکر می‌کرد جایگاه ندامت، حالتِ مظلومِ قابل عفو را دارد که تنها حقش بخشیده شدن است

چهاردهم شهریور هزار‌و‌سیصد‌و‌هشتاد‌و‌هفت