لحظه های تب آلود کویر را می خوانی؟

شاد باشی.

از این که به کویر می آیی خوشحالم . سپاس . پرسیده بودی مطلب وبلاگم را خودم نوشتم یا ” از جایی کش رفتم “؟گوشه ی وبلاگم را بخوان وخاطره ی آخر مطلب نثر گفتاری.تمام مطالب وبلاگ حاصل قلم خودم است و اگر از جایی برداشت کرده باشم، حتما ارجاع می دهم .مطلب نثر گفتاری گوشه ای از کتاب دویست صفحه ای است که دو سال از بهترین روزهای عمرم را برای آن گذاشتم و یکی از داستان نویسان برجسته ی معاصر بر آن مقدمه ای نوشته است . دوست دارم چاپش کنم ، اما کی نمی دانم!!!

ممنون از حضورت. باز هم بیا و از به روز شدنت هم مطلعم کن .

شاد باشی و سرافراز.

ازعهد ستیز هابیل وقابیل

بانویی محکوم به واژه های بی بهانه

دار معشوقگی
- این میراث گرانسنگ مادران سرزمینش -

رابر دوش گرفته

ونمی اندیشد به عروج

حتی تاآسمان اول

چراکه همیشه سوزن خیاطی اش را همراه دارد!

با تاجی از خار

در تمام مصایبش
- او مادراست -
- او همسر است -
- او عادت است –

معصو مانه هر روز مصلوب می شود
و دلش خوش است به شور وشعور ایرج میرزاها

عطر تنش

شراب نگاهش

جعد گیسویش

لعل لبش و…و…و….

امشب به روزم و منتظر حضورت .